Pedagog

Jesteś tu: » Strona główna » Pedagog

     Drodzy uczniowie Publicznego Gimnazjum nr 1 w Ostrowcu Św., Szanowni rodzice!


Jestem szkolnym pedagogiem w Waszym gimnazjum. Czekam na każdego, kto potrzebuje rozmowy, pomocy i wsparcia. Zapraszam codziennie do mojego gabinetu.

Godziny mojej pracy:

poniedziałek  7.00  - 13.00

wtorek          10.30 – 16.00
                     (13.30 - 15.10 zajęcia korekcyjno- kompensacyjne)

środa             8.00 -  13.30
                     (12.30 - 13.30 zajęcia korekcyjno- kompensacyjne)

czwartek         8.00 – 13.30

piątek             8.00 – 13.00

 

                NIKT NIE JEST SAM! KAŻDY MA PRAWO SZUKAĆ POMOCY!    

 Jak trafnie postępować z dzieckiem w okresie dorastania?

Drodzy Rodzice! Przyszło nam żyć w czasach, w których być rodzicami nastolatka jest coraz trudniej. Boimy się o nasze dzieci, boimy się, że nie sprostamy trudnej roli rodzica, że nie uda się ustrzec dziecka przed zagrożeniami, których pojawia się coraz więcej i których często nie rozumiemy.

Nie ma prostych i skutecznych recept na to, jak skutecznie uchronić dziecko przed zagrożeniami, ale jedno jest pewne: im lepszy mamy kontakt z dzieckiem, tym łatwiej ustrzeżemy je przed zagrożeniami.

Dorastające dzieci potrzebują naszej dyskretnej obecności, dostępności  i gotowości do udzielenia im pomocy. Wierzą, że w porę zareagujemy, gdy dzieje się coś niedobrego, znajdziemy   sposób, aby rozwiązać problem. Chcą widzieć w nas swoich sojuszników, na których mogą liczyć w trudnych momentach.

 

Nasze dzieci potrzebują:

  • Poczucia więzi i przynależności do rodziny. Chcą czuć, że są kochane, akceptowane rozumiane  i mogą liczyć na wsparcie rodziców. Potrzebują naszego szacunku, przyjaznej atmosfery w domu – poczucia bezpieczeństwa.
  • Poczucia własnej wartości. Chcą, aby doceniać ich wysiłki w dążeniu do sukcesów oraz mieć pewność, że nie zostaną przez nas skrytykowane i odrzucone, gdy coś się nie uda.
  • Wiarygodności. Chcą mieć pewność, że zachowujemy się tak, jak mówimy, oraz że potrafimy przyznać się do własnych słabości, niewiedzy i błędów.
  • Sprawiedliwego traktowania. Przekonania, że w niejasnej sytuacji rodzice zareagują w oparciu o wnikliwe rozpatrzenie sprawy.
  • Stanowczości w ważnych sprawach. Potrzebują jasno określonych reguł i konsekwencji w ich przestrzeganiu.
  • Poszanowania intymności i dyskrecji. Chcą mieć pewność, że granice ich prywatności są przez nas respektowane.

Więź z dzieckiem buduje się od chwili narodzin. Bliskość, zaufanie, szczerość to efekty wieloletniej pracy. Kiedy dziecko dorasta, zwykle trudno nam znaleźć wspólny język, bo zaczyna być inne – czasem dziwnie się ubiera, słucha niezrozumiałej muzyki i coraz bardziej buntuje się w wielu sprawach. Pomimo to starajmy się poznawać, rozumieć i akceptować świat młodych.

Rozmowa jest podstawą dobrych kontaktów z dzieckiem, a podstawą rozmowy jest uważne słuchanie.

  • Rozmawiaj ze swoim dzieckiem zawsze, wszędzie i o wszystkim. Im częściej z nim rozmawiasz, tym lepiej poznajesz jego świat, oczekiwania, marzenia, a także problemy.
  • Staraj się zawsze znaleźć czas na rozmowę, gdy dziecko ma problem. Rozmowa pomaga pozbyć się przykrych uczuć, rozładuje emocje. Gdy czyje się bezradne i skrzywdzone, pozwól mu się wygadać, wypłakać  i wyzłościć. Postaraj się je zrozumieć i mądrze doradzić. Nie bagatelizuj problemów dziecka.
  • Znajdź czas, gdy chce się podzielić radością, sukcesem. Okaż swoje zadowolenie, pochwal, spytaj o szczegóły wydarzenia. Nie umniejszaj wagi sukcesu, powiedz, jaka/i jesteś dumna/y z niego. To dodaje dziecku wiary  w siebie i jest zachętą do osiągania dalszych sukcesów.
  • Staraj się dostrzegać sygnały, że dziecko cię potrzebuje. Zainteresuj się przyjaźnie i pomóż  nawiązać rozmowę.
  • Stwarzaj warunki do luźnej rozmowy. Wykorzystuj naturalne chwile przy wspólnej herbacie, kolacji, na spacerze, stwórz nastrój do wieczornych ,,pogaduch”, proponuj wspólne spędzanie wolnego czasu atrakcyjne także dla dziecka.
  • Okazuj zainteresowanie sprawami dziecka, ale nie wypytuj natarczywie.
  • Rozmawiaj też o tym, co dzieje się u ciebie, wspólnie planujcie najbliższy czas.
  • Opowiadaj o sobie. Dzieci lubią poznawać przeszłość rodziców.
  • Rozmawiaj na każdy temat, nie unikaj trudnych spraw. Rozmawiaj także o tym, czego się obawiasz. Bądź raczej doradcą niż ekspertem.  

Warto też pamiętać o kilku bardzo ważnych sprawach!

  • Bądź przykładem. Postępuj tak, by być wiarygodnym.
  • Wymagaj. Stawiaj  jednak dziecku zadania możliwe do spełnienia.
  • Bądź konsekwentny. Dziecko będzie wtedy wiedziało, że ustalone normy w ważnych sprawach muszą być respektowane.
  • Poznaj przyjaciół i znajomych dziecka. Koledzy odgrywają w tym wieku ważną rolę i często mają duży wpływ na zachowanie dziecka.
  • Szanuj prawo dziecka do własnych wyborów, opinii i dysponowania wolnym czasem. Doradzaj, ale nie narzucaj własnej woli.
  • Nie bądź nadmiernie opiekuńczy. Pozwól dziecku zdobywać doświadczenia; ono uczy się życia, przede wszystkim robiąc nowe rzeczy, sprawdzając. Czasem popełnia błędy, bądź zatem czujny  i w porę reaguj.
  • Określ jasno zasady dotyczące różnych używek. Sam też staraj się unikać nadużywania leków, papierosów i alkoholu.
  • Ucz jak przezwyciężać trudności i radzić sobie w trudnych sytuacjach. Jak odmawiać i nie ulegać presji otoczenia.   

Gdy coś się psuje, czyli jak poprawić kontakt z dzieckiem.


Jeżeli jakieś zachowanie dziecka jest nie do przyjęcia, spróbuj to zmienić. Powiedz mu:

  • o jakie konkretnie zachowanie chodzi;
  • jakie uczucia przeżywasz, gdy ono zachowuje się w ten nieakceptowany sposób;
  • dlaczego to zachowanie jest twoim zdaniem niewłaściwe;
  • jakie konsekwencje dla ciebie lub innych ma to zachowanie;
  • jakiej zmiany oczekujesz.

Jeżeli chcesz przeprowadzić z dzieckiem poważną rozmowę po to, by wprowadzić zmiany w waszej rodzinie, to:

  • znajdź na nią jakiś spokojny moment;
  • zajmuj się tylko tą jedną, konkretną sprawą;
  • mów o tym, co czujesz w związku z konkretnym zdarzeniem;
  • słuchaj uważnie, co dziecko ma ci do powiedzenia;
  • zadbaj o to, by każdy mógł przedstawić swój punkt widzenia i wyrazić własną opinię;
  • zakładaj możliwość zmiany swojego zdania;
  • bądź gotowy do kompromisów;
  • koncentruj się na rozwiązaniu problemu, a nie na tym, kto wygra.

Raz jeszcze podkreślam, w kontakcie z dzieckiem: uważnie słuchaj, nie przerywaj, skupiaj uwagę na dziecku, nie moralizuj  i nie praw kazań, nie krzycz i nie bagatelizuj problemów dziecka.

Życzę powodzenia – Danuta Wasik pedagog szkolny.

Opracowano na podstawie materiałów Krajowego Biura do Spraw Przeciwdziałania Narkomanii ,,Szukaj porozumienia ze swoim dzieckiem”